Było późno, tuż po 1:00. Siedziałam przed komputerem pijąc kakao i jedząc pianki. Od śmierci mojej mamy to było moje jedyne zajęcie... Byłam bardzo samotna. Chyba od zawsze nie ufałam ludziom... Moją jedyną przyjaciółką była mama. A zresztą, czy mogła bym się wygadać ojcu alkoholikowi ??? Wydaje mi się , że nie. Nagle mnie natchnęło. Postanowiłam się zalogować na portalu randkowym. W końcu chyba trzeba się z kimś związać, nie będę całe życie piła kakaa... Od razu po założeniu konta pojawiły się zaproszenia do grona znajomych... Niestety, były głównie od 30-letnich facetów. Brr, ohyda. Już miałam wyłączyć konto, kiedy nagle dostałam jeszcze jedno zaproszenie. Tym razem od 18-latka. Postanowiłam sprawdzić jego profil. Przyznam szczerze - nie był taki zły. Miał czarne włosy, niebieskie włosy i piękne, czerwone usta. Przyjęłam jego zaproszenie i od razu napisałam do niego. Przedstawił się jako Dominik.Był bardzo uczuciowym człowiekiem. Dużo mi o sobie opowiedział. Kochał chodzić po parku i grać na gitarze. Inaczej mówiąc - chłopak ideał. Zawsze marzyłam o tym, aby spotkać kogoś takiego. Ale był jeden problem. Wiedziałam, że nie wolno ufać nikomu poznanemu w internecie. A co jeśli był jakimś zboczeńcem ? Myślałam ,ad zerwaniem z nim kontaktu, ale nie potrafiłam. Za bardzo się z nim zżyłam. To okropne uczucie kochać kogoś, kogo nie widziało się na oczy...
Po tygodniu rozmów zaproponował mi spotkanie. Bardzo się bałam , gdyż nie wiedziałam do końca kim on jest... No ale cóż, do odważnych świat należy, więc zgodziłam się na spotkanie. Byliśmy umówieni w kawiarni na rynku o godzinie 18:00. Oczywiście ja przyszłam wcześniej, już koło 17:30. Posiedziałam trochę i zjadłam ciastko. Gdy spojrzałam na zegarek była 18:00. Już za chwilę miał Przejść przez drzwi i wreszcie bym go zobaczyła... Mijały kolejne minuty, a jego nie było. Byłam załamana. Gdzie on mógł się podziewać ? A możę coś się stało ? Albo po prostu wywinął mi niezły kawał. Najbardziej pasowała opcja " 2 " , ale że jestem optymistką uznałam, żę po prostu mógł zapomnieć o naszym spotkaniu.
Zapłaciłam więc z ciastko , ubrałam się i wyszłam z kawiarni.Nagle za rogiem zobaczyłam czyjąś smukłą sylwetkę. A może to był on ? Ciekawość jest silniejsza niż strasz, więc postanowiłam podejść. Zapytałam grzecznie, jak ma na imię. Nie odpowiedział mi. Popatrzył tylko na mnie, zaśmiał się pod nosem i kolejny raz pociągnął papierosa. Spytałam jeszcze raz ale tylko spojrzał mi w oczy. Miał wyjątkowo niebieskie. Wiedziałam, że to był Dominik. On też mnie rozpoznał. Wyciągnął w moją stronę rękę z papierosem jak by pytał , czy chcę. Oczywiście wzięłam. Uwielbiałam palić. Zawsze byłam przeciwniczką palenia, no ale świat się zmienia a ludzie razem z nim. Bardzo byłam zdziwiona faktem, że Dominik się nie odzywał... Może był niemową? Zapytałam go o to, ale zaraz po moim pytaniu wybuchł śmiechem. Miał przepiękne dołeczki..Trochę nie rozumiałam tego, co się właśnie działo. Wzruszyłam ramionami i ruszyłam w stronę domu. A on , zaczął iść za mną.

Po chwili stanęłam i odwróciłam się w jego stronę. Był tuż za moimi plecami i patrzył mi głęboko w oczy. Nachylił się do mnie i mnie pocałował. Byłam oszołomiona. Oznaczało to, że on też mnie kochał!
Jesteśmy ze sobą już od 2 miesięcy. Jesteśmy w sobie na wzajem bardzo zakochani. Spotykamy się codziennie o tej samej porze i spędzamy razem wiele czasu. Wie, jaką mam w domu sytuacje i chce uniknąć tego, abym siedziała z tatą sama. Wiem, że zawsze mogę na nim polegać. Każdemu, życzę tak prawdziwej miłości jak nasza . <3
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nuta na dziś : Buka - Proszę
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz