piątek, 3 stycznia 2014

Terapia

Działo się to w sylwestra o godzinie 22:45. Siedziałam w domu razem z przyjaciółką i oglądałyśmy Polsat. Bo co ciekawego robić w sylwestra ??? W pewnym momencie Kasia < ta moja przyjaciółka , o której wcześniej wspomniałam > wpadła na pewien pomysł..
- Ej, co ty na to, żeby iść się gdzieś napić ?
- Słucham ? - odpowiedziałam.
- No wiesz, na piwo... - rzekła zażenowana Kasia.
- Wiesz, że mój chłopak tego nie popiera...
- Oj daj spokój, Bartek o niczym nie musi wiedzieć !
No więc ja głup;ia, oczywiście jej posłuchałam. Wzięłyśmy swoje dowody i poszłyśmy do pobliskiego baru.
Razem z Kasią bardzo dużo wypiłyśmy, trochę się zagalopowałyśmy... najgorsze jednak czekało na nas przed wyjściem. Jakichś 2 obleśnych facetów zastąpiło nam drogę.
- A dokąd to się panienki wybierają ??? - zapytali niskimi, zachrypniętymi głosami.
- Do .... domu.... chyba... - odpowiedziała przyćmionym głosem Kaśka.
- A może was odprowadzimy maleńkie ? - zapytali śmiejąc się szyderczo wyciągając swoje obleśne łapska w naszą stronę.
- Nie !!!! Puszczajcie !!! Dość !!! - krzyczałyśmy.
Niestety, nikt z baru nie zareagował. Wszyscy bali się tych zbirów. Obawiałyśmy się najgorszego. Nagle, do baru wpadł mój chłopak, Bartek i chłopak Kaśki - Tomek. Rzucili się na bandziorów i zaczęli ich okładać pięściami. Razem z przyjaciółką ledwo co oglądałyśmy to wydarzenie, gdyż byłyśmy zbyt pijane, żeby zrozumieć co się właśnie działo.
Gdy już było po wszystkim , Bartek i Tomek podnieśli nas i wynieśli z baru.
- Co to do cholery jasnej miało być ?! Nic wam nie jest ?! Odezwijcie się !!! Wiecie, co się mogło stać ?! - krzyknęli chłopcy mocno nas obejmując.
Po chwili jednak, poczuli od nas alkohol, i momentalnie puścili.
- Julka, czy ty piłaś ? - zapytał mnie mój ukochany.
- Ja..... nie pamiętam... kochanie gdzie jesteśmy ??? - odpowiedziałam nie wiedząc zbytnie o co chodzi.
- Jesteś całkowicie pijana !!! Tak samo jak Kaśka !!! A obiecałaś, że już nie będziesz pić !!!!! - krzyczał na mnie mój chłopak.
Jak by biedak myślał, że rozumiem co do mnie mówi. Niby byłam przy nim obecna, ale tak jak by spałam.
- Czy ty mnie w ogóle słuchasz ? Dobra, zabieramy was do domu. Tomek, weź Kasię i spadajmy stąd.  - powiedział suchym i wściekłym głosem Bartek.
Poczułam, że unoszę się w powietrzu. Zakładam, że mój ukochany mnie niósł. Gdy już doszliśmy pod mój dom weszliśmy do środka i położył mnie na łóżku. Zaraz po tym nalał mi do szklanki wody i przykrył kurtką.
- Porozmawiamy jutro. Dobranoc. - powiedział gasząc światło i zamykając drzwi od mojego pokoju.
Kiedy tylko się obudziłam, on koło mnie siedział.
- Słuchaj... Czy ty masz jakieś problemy z alkoholem ? - zapytał czułym głosem mój chłopak.
- Ja... Sama nie wiem... Po prostu był sylwester, musiałam się napić... Tak samo jak ty palisz.
- Moje palenie nie ma nic do twojego picia. Twoje zdrowie , jest dla mnie najważniejsze.
- Ale papierosy są gorsze od alkoholu! - krzyknęłam nagle zalewając się łzami.
Zaczynałam podejrzewać, że na prawdę mogę mieć z tym jakiś problem... Postanowiłam, żę jednak zapiszę się na jakąś terapię, wszystko dla niego...
( 2 MIESIĄCE PÓŹNIEJ )
Jestem już po terapii. z Bartkiem wszystko dobrze mi się układa. On rzucił dla mnie palenie, a ja dla niego alkohol. Kiedy tylko jedno chciało wrócić do nałogu, to drugie je wspierało. Dopełnialiśmy się nawzajem i wspieraliśmy. Kilka miesięcy później, Bartek  mi się oświadczył. Mam nadzieję, że będziemy żyli razem długo i szczęśliwie.




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz