piątek, 3 stycznia 2014

Simon

Piątek wieczorem. Zaczęłam pisać z pewnym przystojnym brunetem o imieniu Karol.
Bardzo się zżyliśmy. Ciągle ze sobą pisaliśmy.
W końcu zaczęliśmy się spotykać.
Poprosił mnie o chodzenie byłam zakochana w nim po uszy, od razu się zgodziłam.
Moja przyjaciółka Ania związała się z jego najlepszym przyjacielem Mateuszem.
Byłyśmy szczęśliwe z nimi.
Gdy Karol zapoznał się w końcu z Anią bardzo ją polubił.
Zaczął mniej czasu spędzać ze mną. Zaczęłam podejrzewać ,że odsunęliśmy się od siebie.
Rozmawiałam z Anią . Mówiła ,że mam się nie przejmować ale ja czułam ,ze coś jest nie tak..
po kilku dniach Karol ze mną zerwał płakałam po nocach nie mogłam spać poczułam ,ze moje życie nie ma sensu. Po nie długim czasie spotkałam się z Anią. Powiedziała ,że ma nowego chłopaka, Karola.
Stanęłam jak słup. Automatycznie łzy mi leciały.
Pomyślałam: "Jak oni mi to mogli zrobić?!"
Poleciałam do domu zapłakana. Nie mogłam w to uwierzyć. On po tym jak poznał Anię był ze mną tylko dlatego ,żeby lepiej ją poznać.
Zaczęłam sobie zdawać z tego sprawę. Nie miałam po co żyć . On i Ona byli dla mnie wszystkim.
Nigdy im nie wybaczę. Po kilku tygodniach rozpaczy wyszłam wreszcie na ulicę. Starałam się zapomnieć.
Któregoś dnia w kawiarni obserwowałam średniego wzrostu blondyna z pięknymi niebieskimi oczami.
Był z dziewczyną, strasznie się z nią kłócił, przez chwilę wszystko ucichło, pomyślałam - och jak dobrze ,że
się pogodzili. Jednak się myliłam rozmawiali chwilę a zaraz potem chłopak wybiegł z kawiarni załamany, dziewczyna wyszła z kawiarni popatrzyła na niego i odeszła, nie wiedziałam co się stało i wolałam się nie wtrącać ale ten chłopak siedział tam przed kawiarnią ponad godzinę, pomyślałam - wyjdę do niego i porozmawiam z nim, szkoda mi go. I tak też zrobiłam. Podeszłam zapytałam czy mogę usiąść obok niego, przytaknął . Usiadłam i powiedziałam - Nie wiem co się stało i nie chcę się wtrącać, ale będzie dobrze nie przejmuj się tą dziewczyną.
- Nie rozumiesz, byłem z nią 3 lata i teraz przyszła i powiedziała ,że jest z kimś innym od roku i ,że jest z nim w ciąży.
- O jej, to suka... nie zasługiwała na Ciebie , no ale bywa no cóż ,ale nie łam się idź dalej do przodu :) będzie dobrze zobaczysz :)
ja miałam tak ,że mój chłopak był ze mną tylko dlatego ,żeby zbliżyć się do mojej najlepszej przyjaciółki, teraz nie mam z nimi kontaktu. Straciłam tak dwie najważniejsze dla mnie osoby, no ale jak widzisz, żyję dalej :) Nie przejmuj się, nie warto. Tak w ogóle to nazywam się Lana, a Ty?
- Simon, dziękuję ,że mi chcesz pomóc ale na tą chwilę nie mam humoru na życie.
- Doskonale Cię rozumiem, lecz nie dam Ci tak tu samemu siedzieć, chodź pójdziemy na kawę.
- No ok.
Rozmawiali tak długo. W końcu musieli wracać do domu, on ją odprowadził, podziękował i odszedł.
Lana pierwszy raz od dawna poczuła się szczęśliwa. Spędziła wakacje z Simonem. Stali się prawdziwymi przyjaciółmi. Po jakimś czasie zobaczyłam za oknem bruneta, pomyślałam - Karol? Nie możliwe. Tak, to był on przyszedł błagać mnie o przebaczenie, mówił ,że popełnił błąd, że to mnie na prawdę kochał, nie chciałam go słuchać, a on nagle mnie pocałował, poczułam się jak w niebie, wszystkie kolorowe dni, w jednej sekundzie, byłam najszczęśliwszym człowiekiem, bo to Karola kochałam kiedyś nad życie, to uczucie nigdy nie zniknęło, jednak wszystko nagle rozprysło bo zobaczyłam Simona, który patrzył na nas. Odszedł załamany jak wtedy w kawiarni. Nie wierzył już ,że kiedykolwiek będzie szczęśliwy. Poczuł się tak jakby całe jego życie w jednej chwili umarło.
Nie odbierał ode mnie telefonu, nie chciał ze mną rozmawiać, stałam pod jego domem jak idiotka. W końcu wpuścił mnie i mu wszystko wyjaśniłam. Nie wiem czy mi uwierzył jednak był załamany. Powiedziałam ,że Karol to dawna miłość, on się nie liczy. Dla mnie najważniejszy stał się Simon.
Po długich rozmowach znów było tak jak kiedyś, byli szczęśliwi.

(CZTERY LATA PÓŹNIEJ)
Tak, nadal pamiętam jego piękne niebieskie oczy, znowu poczułam się tak jak wtedy.
~~~
Teraz natomiast czuje się zupełnie inaczej, bo weszła pomiędzy nas trzecia osoba.
Tak, nasza córka. Kochamy ją nad życie. Jesteśmy najszczęśliwszą rodziną.

~ Mimo wcześniejszych upadków i załamań jesteśmy szczęśliwi. Nie warto się tak łatwo poddawać.
Zdarzają się trudne sytuacje itp. ale nie warto się poddawać, trzeba iść dalej do przodu przez życie, bo żeby było dobrze najpierw musi być źle.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz